معرفی یادگیری الکترونیکی

معرفی یادگیری الکترونیکی (مطالب عمومی)

معرفی یادگیری الکترونیکی

یادگیری الکترونیکی در منابع مختلف با عناوین دیگری نیز به کار می رود که می توان به مواردی هم چون آموزش مبتنی بر وب، آموزش مبتنی بر رایانه، یادگیری شبکه ای، آموزش متصل، آموزش از راه دور، یادگیری آنلاین، و یادگیری مجازی اشاره نمود.

بعد از جنگ جهانی دوم، در نیمۀ قرن بیستم، به ویژه بعد از دهۀ 1970، زمانی که رایانه و سایر فناورهای اطلاعاتی به عنوان ابزارهای جدید آموزش به حیطۀ عملی آموزش و پرورش راه یافتند، کاربرد های جدیدی را ایجاد کردند. این تحولات بسیار بیشتر از تحولاتی است که بعد از سال 1949 زمان آغاز به کار تلویزیون همگانی در آمریکا و سپس در سایر کشورهای دیگر بوده است. نگاهی به سیر تحولات اخیر در نظام آموزشی نشان می دهد که بیشتر این تحولات در مرحلۀ استفاده از فناوری آموزشی بیشتر برای پرسش و پاسخ و کسب مهارت های اولیه فناوری بوده است. این امر زمینه ی کاربرد فناوری ها برای برای مهارتهای اساسی و پایه را روشن می سازد. گسترش بیشتر فناوری و کاربرد روز افزون آن در اخبار مختلف منجر آموزش مهارت­های پیشرفته شد.  
 
استفاده از فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطاتی مانند اینترنت و نظام های چند رسانه ای به عنوان ابزارهایی برای بهبود کیفیت آموزش و یادگیری از طریق عرضه ی تسهیلات دسترسی آسان به منابع و خدمات آموزشی، و نیز فراهم کردن ساز و کارهایی چون تعامل و همکاری از راه دور، نظام های آموزشی را توانا ساخته تا بتواند آموزش خود را در گستره ی وسیعی عرضه کنند. یادگیری الکترونیکی که محصول بکارگیری فناوری اطلاعات و ارتباطات در حوزۀ آموزش است، نوع جدیدی از آموزش است که در آن نیازی به حضور دانشجویان، دانش آموزان و کارآموزان در کلاس های برنامه ریزی شده نیست.
 
یادگیری الکترونیکی در منابع مختلف با عناوین دیگری نیز به کار می­رود که می­توان به مواردی همچون آموزش مبتنی بر وب، آموزش مبتنی بر رایانه، یادگیری شبکه­ای، آموزش متصل، آموزش از راه دور، یادگیری آنلاین، و یادگیری مجازی اشاره کرد.
 
اساساً همه­ این اصطلاحات به فرایند­های آموزشی که فناوری اطلاعات وارتباطات(تلویزیون، رادیو، اینترنت، ماهواره و غیره) برای هماهنگی روش­های آموزش ویادگیری همزمان و غیر همزمان به کار می­برد، اشاره دارد. با یک بررسی دقیق مشخص می­شود که این اصطلاحات اشاره­ی کمی به تفاوت­های فرایند­های آموزشی دارند و از این رو نمی­توانند مترادف با اصطلاح یادگیری الکترونیکی به کار روند. مفهوم یادگیری الکترونیکی بیش از آن چیزی است که ما آن را یادگیری آنلاین، یادگیری مجازی، آموزش توزیع شده، یادگیری شبکه­ای و یا یادگیری مبتنی بر وب می­نامیم. با توجه به این­که حرف E در یادگیری الکترونیکی(ELearning ) به معنی الکترونیک می­باشد، یادگیری الکترونیکی باید همه­ی فعالیت­های آموزشی که توسط افراد درون شبکه و بیرون از شبکه، به طور همزمان یا غیر همزمان از رایانه­های متصل به شبکه ویا جدا از شبکه و دیگر ابزارهای الکترونیکی انجام می­شود را در بر گیرد.
 
با توجه به آن­چه گفته شد می­توان یادگیری الکترونیکی را در دو معنای عام و خاص تعریف کرد. یادگیری الکترونیکی در معنای عام خود می­تواند به صورت زیر تعریف شود:
 
 
((يادگيري الكترونيكي شكلي از يادگيري مي‌باشد كه از طريق ابزارهاي الكترونيكي متنوع (وب، اينترانت، اكسترانت، شبكه­هاي ماهواره‌اي، نوارهاي صوتي و تصويري، تلويريون محاوره‌اي، و لوح فشرده) عرضه، و باشيوه‌هاي مختلف (خودگردان، كنترل به وسيله آموزش­گر) كنترل مي‌شود و به وسيله­ی ساختارهاي گوناگون (دوره‌ها، ماژول­ها، فعاليت­هاي يادگيري كوچك) اجرا مي‌شود، و اجراي آن بدون محدوديت جغرافيايي و زماني (يادگيري همزمان/غيرهمزمان) مي‌باشد)).
 
با توجه به تعریف فوق استفاده از هر گونه ابزار الکترونیکی در یادگیری می­تواند به عنوان یادگیری الکترونیکی اطلاق شود، اما در معنای خاص آن که امروزه بیشتر به این معنا اشاره می­شود
 
یادگیری الکترونیکی به استفاده از فناورهای مبتنی بر وب همچون فناوری­های ارتباطی همزمان و غیر همزمان، استفاده از پایگاه داده­ها، کتابخانه­های آنلاین، و غیره اشاره می­کند. گاهی اوقات از یادگیری مبتنی بر وب در مفاهیم مشابه­ای همچون یادگیری آنلاین، کلاس درس مجازی یاد می­شود.
 

شما هم نظر دهید